تبليغاتX
ادمین
گونه‌هاي در معرض خطر انقراض نسل يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي هميشگي دانشمندان بوده‌اند. اين گونه‌ها عمدتا به واسطه پراكندگي و ناياب بودن بتدريج از روي زمين محو مي‌شوند و تلاش دانشمندان و كارشناسان براي نجات آنها كمتر با موفقيت همراه مي‌شود.

نگاهي به فاكتورهاي موثر در اين فرآيند نشان مي‌دهد گرمايش زمين كه در دهه‌هاي اخير روند نگران‌كننده‌تري به خود گرفته، بر وخامت اوضاع افزوده است. در حقيقت با تداوم گرمايش جهاني زمين، گونه‌هاي زيستي در معرض خطر انقراض نسل، در شرايطي به زندگي متزلزل خود ادامه مي‌دهند كه مملو از ناپايداري هستند. در اين شرايط ادامه زندگي و مهم‌تر از آن زاد و ولد اين گونه‌ها با سختي بيشتري همراه مي‌شود. مهم‌ترين خطري كه گرمايش جهاني زمين براي اين گونه‌ها به همراه دارد چيزي نيست جز بر هم خوردن تعادل زندگي آنها. از زماني كه دماي كلي زمين افزايش غيرعادي داشته، رفتار غريزي و طبيعي بسياري از حيوانات نيز دستخوش تغييرات عجيبي شده است.

براساس گزارشات متعددي كه از سوي دانشمنداني كه زندگي گونه‌هاي مختلف و بخصوص گونه‌هاي زيستي در معرض خطر انقراض نسل را دنبال مي‌كنند، نشان مي‌دهند همزمان با گرم‌تر شدن زمين و بر هم خوردن تعادل حاكم بر مناطق مختلف جغرافيايي زمين، رفتار عادي و هميشگي بسياري از گونه‌هاي زيستي دستخوش تغييرات عجيبي شده است.

اگر سري به نيوساوت‌ولز استراليا بزنيد خواهيد ديد با افزايش دماي منطقه و رسيدن آن به 43 درجه سانتي‌گراد خفاش‌ها رفتارهاي عجيبي از خود بروز مي‌دهند و اين تفاوت رفتار را براحتي مي‌توان حتي از روي سر و صدايي كه از خود توليد مي‌كنند، مشاهده كرد. عقيده بر اين است كه در چنين شرايطي گونه‌هاي زيستي در معرض استرس‌هاي غيرعادي قرار مي‌گيرند. روباه‌هاي پرنده از جمله گونه‌هاي نادر زيستي به شمار مي‌آيند كه شمار آنها نيز در سال‌هاي اخير بشدت كاهش يافته است.

دكتر ولبرنگ از دانشگاه كمبريج كه پايان‌نامه دكتري خود را به بررسي زندگي اين جانور اختصاص داده است، مي‌گويد: آنها رفتارهاي عجيبي از خود بروز مي‌دهند، به عنوان مثال خود را باد مي‌زنند در حالي كه نبايد اين‌گونه باشد. حتي برخي از آنها بازوي خود را ليس مي‌زنند تا بدنشان خنك‌تر شود. تمامي اين رفتارهاي عجيب نشان از اثرگذاري فرآيند گرمايش زمين بر زندگي گونه‌هاي زيستي و بخصوص گونه‌هاي در معرض خطر انقراض دارد.

ويليام لارنس

مقاله‌نويس نشريه New Scientise

مترجم: مهدي پيرگزي

+ نوشته شده توسط ادمین در جمعه بیستم خرداد 1390 و ساعت 0:4 |
فكر مي‌كنيد قايق‌هايي كه 10 يا 20 سال آينده در آب‌هاي سراسر جهان حركت مي‌كنند چه شكل و شمايلي خواهند داشت؟ با توجه به پيشرفت‌هاي چشمگيري كه در فناوري‌هاي كنوني ساخت و سازهاي دريايي ديده مي‌شود، از هم‌اكنون مي‌توان پيش‌بيني كرد چند فاكتور مهم و تاثيرگذار در محبوبيت يافتن قايق‌ها و كشتي‌هاي تفريحي يك تا 2 دهه آينده ايفاي نقش خواهند كرد. ازجمله اين فاكتورها مي‌توان به عدم توليد آلاينده‌هاي كربني اشاره كرد.

اين دسته از فناوري‌هاي برتر كه تحت عنوان «كربن صفر» شناخته مي‌شوند، هم‌اكنون نيز مورد نظر دانشمندان هستند و جالب اين كه برخي سيستم‌هاي حركتي ازجمله چند خودرو طراحي و ساخته شده‌اند كه از چنين ويژگي مهمي برخوردارند، اما در دنياي سيستم‌هاي حركت روي آب تاكنون دستاورد چنداني ديده نشده است. كشتي تفريحي اما فوق‌مدرن Super Nova 60 ازجمله چنين طرح‌هايي است كه پيش‌بيني مي‌شود تا يك دهه آينده به مرحله توليد اوليه و احتمالا تجاري نيز برسد. اين قايق بزرگ تفريحي در عمل هيچ گونه آلاينده كربني توليد نمي‌كند و به همين دليل مي‌توان آن را از دسته فناوري‌هايي دانست كه كاملا دوستدار محيط‌زيست هستند.

اين قايق بزرگ تفريحي براي حركت روي آب انرژي مورد نياز خود را از منابعي نظير خورشيد، باد و امواج خروشان آب دريافت مي‌كند. به‌كارگيري مجموعه‌اي از فناوري‌هاي نوين به منظور بهره‌برداري از انرژي نهفته در پرتوهاي خورشيد، باد و امواج آب يكي از مشخصه‌هاي بارز چنين قايق تفريحي است. روي اين قايق بزرگ تفريحي دو بادبان بزرگ خورشيدي ديده مي‌شود كه روي آنها مجموعه‌اي از صفحات خورشيدي نصب شده است. اين صفحات پرتوهاي خورشيدي را جذب و مقادير قابل توجهي الكتريسيته خورشيدي توليد مي‌كنند و مي‌توانند انرژي مورد نياز براي طي مسافتي در حدود 7 هزار مايل دريايي را فراهم كنند و جالب‌تر اين كه پس از قرار گرفتن در اسكله مي‌تواند شبه برق خانگي را نيز تغذيه نمايد.

اما يكي ديگر از مواردي كه مي‌تواند قايق‌هاي تفريحي آينده را به فناوري‌هاي به يادماندني تبديل كند، برخورداري از قابليت پرواز بر سطح آب است. گرچه حتي ممكن است تصور اين ايده نيز در نوع خود سخت باشد، اما به نظر مي‌رسد تا يك دهه آينده بايد منتظر ساخت نخستين سري از اين قايق‌ها بود. داستان‌هاي علمي ـ تخيلي دهه 40 و 50 ميلادي مملو از تصورات هيجان‌انگيزي بوده است كه در آنها قايق‌هاي كوچك و بزرگ تفريحي نه‌تنها روي آب شناورهاي قابلي هستند، بلكه توانايي پرواز روي سطح آب را نيز دارند. اين تصورات تا تبديل شدن به واقعيتي عيني فاصله چندان زيادي ندارند. به تازگي مجموعه طراحي در اين زمينه ارائه شده است كه در آنها قايق‌هاي تفريحي فوق مدرن تحت عنوان Fly Cruiser معرفي مي‌شوند. مهم‌ترين مشخصه اين قايق‌ها كاربري دوگانه آنهاست به طوري كه هم روي آب حركت كرده و هم روي سطح آب پرواز مي‌كنند. زماني كه قايق چند متر از سطح آب فاصله مي‌گيرد مي‌تواند با سرعت بيش از 100 گره دريايي به جلو حركت كند. اين يك سرعت هيجان‌انگيز در دنياي آبي است. طراح برجسته‌اي به نام «فيل پاولي» نمونه‌هايي از اين قايق‌ها طراحي كرده است كه شايد بهتر باشد آنها را هتل‌هاي چند ستاره آبي بناميم؛ چون در آنها مجموعه‌اي كامل از هر آنچه كه در تعطيلات نياز داريد به چشم مي‌خورد، اما در مقايسه با قايق‌هايي كه كربن صفر ناميده مي‌شوند احتمالا ديرتر در دنياي واقعي ديده خواهند شد. در حال حاضر دانش بشري به آن سطح نرسيده است كه يك سيستم سنگين وزن آبي را تنها با فشردن يك دكمه و در عرض چند ثانيه به هوا بفرستد، اما تا 2 دهه آينده اتفاقات خوشحال‌كننده‌اي روي خواهد داد.

استفاده از منابع انرژي پاك در قايق‌هاي تفريحي و توانايي پرواز آنها بر سطح آب، از جمله تصوراتي هستند كه تا واقعيت فاصله چندان زيادي ندارند

گرچه در حال حاضر الهام گرفتن از طبيعت در ارائه فناوري‌هاي نوين به يك رويه محبوب و هيجان‌انگيز تبديل شده است، اما پيش‌بيني مي‌شود در آينده اين فرآيند شدت بيشتري به خود بگيرد. ماهي راه‌راه كه تحت عنوان Zebra Fish نيز شناخته مي‌شود داراي پوست راه‌راهي به رنگ‌هاي سياه و سفيد است. تحقيقات دانشمندان نشان مي‌دهد، اين پوست راه‌راه تاثير قابل توجهي در خنك ماندن بدن ماهي دارد. اكنون طراحاني كه روي قايق‌هاي تفريحي فوق‌مدرن آينده كار مي‌كنند از اين خاصيت جالب توجه الهام گرفته و نوعي قايق تفريحي طراحي كرده‌اند كه بدنه فوقاني آن مجموعه‌اي از رنگ‌هاي سياه و سفيد است. اين تكنيك موجب شده تا استفاده از انرژي براي خنك نگاه داشتن فضاي داخلي قايق و در كل روشن نگاه داشتن سيستم‌هاي تهويه هواي مطبوع تا حد زيادي كاهش پيدا كند.

قايق‌هاي بزرگ تفريحي ممكن است روزها و حتي هفته‌ها روي آب شناور بمانند. در چنين قايق‌هايي تامين مواد غذايي مورد نياز براي مسافراني كه احتمالا هزينه‌هاي زيادي پرداخته‌اند مي‌تواند يك مشكل بزرگ باشد، اما در قايق‌هايي نظير Ocean Empire LSV نبايد چندان نگران بود. در اين قايق كه فعلا در مرحله طراحي‌هاي اوليه است و گفته مي‌شود تا يك دهه آينده نمونه‌اي از آن ساخته خواهد شد نه‌تنها دو مزرعه كوچك مخصوص پرورش گياهان متنوع و ازجمله سبزيجات و ميوه‌هاي تازه در نظر گرفته شده است، بلكه تاسيسات كوچك، اما پيشرفته‌اي نيز براي صيد انواع آبزيان دريايي ساخته خواهد شد. نمونه قديمي و ابتدايي اين تاسيسات هم‌اكنون در قايق‌هاي مخصوص صيد آبزيان ديده مي‌شود، اما در اينجا قرار است چنين تشكيلاتي در يك قايق فوق‌مدرن و مجلل تفريحي به كار گرفته شود، جايي كه نبايد مسافران بوي نه‌چندان خوشايند انبوه ماهي‌ها را استشمام كنند. اين قايق 44 متر طول خواهد داشت و بدون شك 2 مزرعه كوچك 30 مترمربعي آن مهم‌ترين مشخصه آن به شمار مي‌آيند.

اما گل سرسبد چنين ايده‌هايي را مي‌توان در طرح‌هاي مربوط به كشتي تفريحي Streets of Monaco مشاهده كرد، يعني سازه‌اي كه در آن عملا يك كاخ بزرگ و مجلل در دل سازه شناور آبي ساخته خواهد شد. اين كشتي تفريحي حدود 155 متر طول خواهد داشت و در آن از باند مخصوص فرود بالگرد گرفته تا درياچه مصنوعي و حتي خيابان نيز در نظر گرفته شده است. نگاهي به تصاوير اين كشتي تفريحي گوياي آن است كه اگر فردي بدون آگاهي از اين كه وارد يك سازه آبي شده است، وارد يكي از سالن‌هاي بزرگ آن شود بعيد است باور كند كه اينجا بخشي از يك كشتي تفريحي است. وجود سالن‌هايي با ستون‌هاي نزديك به 8 متر و درختچه‌هاي طبيعي كه در بخش‌هاي مختلف داخل آن كاشته شده‌اند همگي نشان از يك پروژه متفاوت براي آينده دارند. در بخشي از ديوار اين كشتي تفريحي محلي براي پهلو گرفتن قايق‌هاي كوچك در نظر گرفته شده است. از اين طريق مسافران مي‌توانند هر زمان كه بخواهند وارد كشتي شده و از سپري كردن تعطيلات چند روزه در آن لذت ببرند. البته بعيد به نظر مي‌رسد اين كشتي تفريحي تا 2 دهه آينده وارد مرحله ساخت شود، اما هرچه هست نمود بارزي از شكل و شمايل قايق‌ها و كشتي‌هاي تفريحي فوق‌مدرن آينده به شمار مي‌آيد.

مترجم: فاطمه پورمزرعه

منابع: technology review / wired

+ نوشته شده توسط ادمین در پنجشنبه نوزدهم خرداد 1390 و ساعت 22:10 |
همه ساله فهرستي از گونه‌هاي زيستي نادر منتشر مي‌شود، اما فهرست مربوط به سال 2011 تفاوت‌هاي هيجان‌انگيزي با نمونه‌هاي قبلي دارد.

به لطف پيشرفت‌هاي خيره‌كننده‌اي كه در عرصه اكتشافات گونه‌هاي زيستي صورت گرفته است، ديگر نبايد از شنيدن خبر كشف گونه‌هاي متعدد زيستي چندان هم متعجب شد با اين حال برخي از اين گونه‌ها آنقدر متفاوت و هيجان‌انگيز هستند كه در زمره خبرسازترين موارد كشف شده در هر سال قرار مي‌گيرند. نشريه Popular Science همچون سال‌هاي گذشته به معرفي خبرسازترين گونه‌هاي زيستي كشف شده در گوشه و كنار جهان پرداخته است. اين گونه‌ها از اعماق اقيانوس‌ها گرفته تا جنگل‌هاي ناشناخته، محدوده وسيعي را در برگرفته اند، اما خبر نگران‌كننده اين است كه به طور كلي گونه‌هاي نادر به دليل افزايش گرمايش زمين، بشدت در معرض خطر نابودي قرار دارند و به همين خاطر بايد فكر جدي جهت حفاظت از آنها كرد.

ترسناك‌ترين عنكبوت كشف شده

يكي از ترسناك‌ترين عنكبوت‌هايي كه تاكنون شناسايي شده darwin’s Bark است. اين عنكبوت آنچنان ترسناك است كه آن را با حشرات وهم انگيزي كه در فيلم‌هاي تخيلي نمايش مي‌دهند مقايسه مي‌كنند. گروهي از محققان مركز تحقيقات علمي آكادمي علوم و هنرهاي اسلوني اين حشره را شناسايي كرده‌اند. بدون شك مهم‌ترين مشخصه اين عنكبوت وسعت خيره كننده شبكه تاري است كه در نواحي جنگلي مي‌تند. اين شبكه وسيع كمك زيادي به عنكبوت در برخورداري از تغذيه كامل مي‌كند.

گذشته از اين مشخصه مهم، تار ابريشمي كه اين حشره توليد كرده و به كار مي‌گيرد 10 بار قوي‌تر از رشته تارهايي است كه در ساخت جليقه‌هاي ضد گلوله به كار گرفته مي‌شود. دانشمندان رشته تارهاي اين عنكبوت را به عنوان مستحكم‌ترين ماده زيستي مي‌شناسند كه تاكنون شناسايي شده است. گذشته از وسعت قابل توجه شبكه تار اين عنكبوت، چسبندگي قابل توجه آن عملا امكان فرار حشرات به دام افتاده در آن را به صفر مي‌رساند. نخستين بار در پارك ملي Mantadia ـ Andasibe اين عنكبوت شناسايي شد و در 2 سال گذشته نيز تحقيقات گسترده‌اي درخصوص اين حشره صورت گرفته است. در برخي موارد ديده شده كه وسعت شبكه تارهاي اين عنكبوت تا 8/2 متر مربع نيز مي‌رسد. اين حشره معمولا روي نواحي آبي نظير رودخانه‌ها يا چشمه‌هاي بزرگ، شبكه تار خود را مي‌سازد كه اين خود يكي از ويژگي‌هاي عجيب اين حشره به شمار مي‌آيد.

مارمولك بازرس

به راحتي مي‌توان پيش‌بيني كرد كه در جنگل‌هاي مناطق جنوب شرق آسيا مجموعه عظيمي از گونه‌هاي بسيار نادر حشرات و خزندگان زندگي مي‌كنند. مارمولك بازرس (Monitor Lizard) نيز ازجمله اين جانوران است. هم اكنون يك نمونه از اين گونه بسيار نادر در موزه ملي فيليپين زندگي مي‌كند. اين مارمولك خيلي بزرگ است و تقريبا 8/1 متر طول دارد. البته وزن چندان زيادي ندارد و با 9 كيلوگرم وزن، موجود چندان سنگين وزني به شمار نمي‌آيد.

نكته جالب توجه اين است كه اين مارمولك از مدت‌ها پيش از سوي ساكنان محلي مناطق جنگلي فيليپين شناسايي شده بود. آنها مي‌دانستند كه اين نوع مارمولك در كجا و چگونه زندگي مي‌كند اما زيست شناسان نمي‌دانستند چنين گونه نادري در اين نقطه‌اي از جهان ساكن است. چندي پيش بود كه گروهي از محققان نمونه‌اي از اين مارمولك را بر روي يكي از درختان مرتفع مناطق جنگلي فيليپين شناسايي كردند. تحقيقات دانشمندان نشان مي‌دهد اين‌گونه بسيار نادر از مارمولك‌ها تنها در جنگل «سيرا مادر» واقع در جزيره لوزن فيليپن زندگي مي‌كند.

وجود لكه‌هاي زرد رنگ روي پوست اين مارمولك آن را به يكي از ديدني ترين گونه‌هاي جانوري جهان تبديل كرده است. مارمولك‌ها به جهت برخورداري از ساختار بدني خاص، توجه بسياري از دانشمندان متخصص در عرصه‌هاي متنوع علمي را به خود جلب كرده‌اند. اين عرصه شامل محققان علوم زيست‌شناسي تا دانش رباتيك مي‌شود. محققاني كه در دنياي ربات‌ها كار مي‌كنند به دنبال الهام گرفتن از برخي از گونه‌هاي مارمولك براي ساخت ربات‌هاي خزنده‌اي هستند كه به راحتي بتوانند همچون اين جانور روي ديوار نيز حركت كنند.

قارچ زيرآبي

باز هم يك قارچ در اين فهرست ديده مي‌شود. عنوان قارچ زيرآبي به تنهايي گوياي نادر بودن آن است و به خوبي مي‌توان متصور شد كه دانشمندان در زمان شناسايي آن تا چه حد هيجان‌زده شده‌اند. گروهي از محققان دانشگاه ارگان جنوبي اين قارچ بسيار نادر را شناسايي كرده‌اند.

آنها زماني كه در يكي از محيط‌هاي آبي منطقه ارگان يعني رودخانه Rogue مشغول به تحقيق و بررسي بودند متوجه نوعي گياه قارچ مانند در زير آب شدند و پس از بررسي‌هاي بيشتر متوجه شدند كه اين گياه در حقيقت نوعي قارچ است. نگاهي به مجموعه بزرگ و متنوع قارچ‌ها نشان مي‌دهد كه اين گونه نادر، تنها قارچ شناخته شده‌اي است كه قابليت ادامه حيات در زير آب را دارد. قارچ‌ها همواره براي دانشمندان از اهميت برخوردار بوده‌اند.

اين گياهان مي‌توانند به دانشمندان علوم پزشكي در توليد داروهاي مختلف كمك كنند. اين كه چگونه اين قارچ مي‌تواند در محيط زير آبي به حيات خود ادامه دهد براي دانشمندان ابهامات زيادي ايجاد كرده است. تحقيقات درخصوص مشخص شدن چگونگي ادامه حيات اين گونه نادر گياهي در زير آب همچنان ادامه دارد.

جيرجيرك از دل جنگل‌هاي هند

جيرجيرك‌ها همواره براي دانشمندان زيست‌شناس از هيجان خاصي برخوردار است و هر زمان كه گونه جديدي از اين حشره شناسايي مي‌شود سر و صداي زيادي به راه مي‌افتد. جيرجيرك Pollinating نيز ازجمله اين گونه‌هاي نادر است كه توسط گروهي از محققان دانشگاه استراسبورگ فرانسه شناسايي شده است. دانشمندان اين گونه بسيار نادر را در جزيره Réunion واقع در جنوب غرب اقيانوس هند شناسايي كرده‌اند.

زندگي اين جيرجيرك مملو از راز و هيجان است و تنها حشره گرده افشاني است كه اتفاقا به گرده‌افشاني نوعي گل اركيده نادر در همين جزيره مي‌پردازد. در حقيقت اين حشره كار ديگري جز گرده‌افشاني اين گل ندارد. اين گل اركيده نادر چند سال پيش در جزيره Réunion شناسايي شد. تا قبل از شناسايي اين جيرجيرك كمتر دانشمند زيست‌شناسي تصور مي‌كرد جيرجيرك‌ها نيز بتوانند مثل حشرات ديگري نظير زنبورها عمل گرده‌افشاني را انجام دهند. جالب اينجاست كه ادامه حيات اين گل اركيده صرفا در گروي عمل گرده‌افشاني اين زنبور است. اين حشره شباهت بسيار زيادي به ملخ دارد و ممكن است در نگاه اول آن را با اين حشره اشتباه گرفت. اكنون كه اين حشره گرده‌افشان شناسايي شده ، دانشمندان به اين نتيجه رسيده‌اند كه ممكن است بسياري از گونه‌هاي شناخته شده حشرات نيز بتوانند عمل گرده‌افشاني را انجام دهند و چه‌بسا ادامه حيات برخي از گونه‌هاي گياهي صرفا در گروي فعاليت اين حشرات باشد؟!

انگل مولد بيماري‌هاي ناشناخته

بدون شك زماني كه اين گونه نادر جانوري شناسايي شد، محققان تنها به اين دليل خوشحال بودند چون گونه نادري را پيدا كرده‌اند، اما با مشاهده دقيق آن خوشحالي چنداني در چهره آنها ديده نمي‌شد. در حقيقت مي‌توان گفت شناسايي اين انگل نادر يعني King Tyrant‌ يكي از ناخوشايندترين كشفيات هيجان‌انگيز در دنياي زيست‌شناسي محسوب مي‌شود.

داستان كشف اين انگل و همچنين محل كشف آن نيز هيجان خاص خود را داشته است.

محققان علوم پزشكي اين انگل را براي نخستين بار در غشاي مخاطي بيني دختربچه‌اي در پرو شناسايي كردند. وجود اين انگل در غشاي مخاطي بيني اين دختر بچه مشكلاتي را براي سلامتي وي ايجاد كرده بود. اندازه دندان‌هاي اين انگل براي چنين جانداري تا حد زيادي غيرمعمولي به نظر مي‌رسيد.

درك دانشمندان از دنياي انگل‌ها چندان زياد نيست و همين ميزان اندك نيز به لطف پيشرفت‌هاي خيره‌كننده‌اي صورت گرفته است كه سال‌هاي اخير همراه با ارائه فناوري‌هاي نوين تشخيصي بوده است. بدون شك چهره اين انگل مي‌تواند الهام‌بخش فيلمسازان در ساخت و پرداخت شخصيت‌هاي ترسناك براي فيلم‌هاي علمي و تخيلي باشد.

سوسك حمام پرنده

سوسك حمام به عنوان يكي از چندش‌آورترين حشرات روي زمين شناخته شده است. اين حشره حتي بدون سر نيز قادر به ادامه حيات تا چند روز است، اما كشف گونه جديدي از اين حشره يعني Jumping Cockroach‌ در دنياي خبرهاي علمي، خبرساز شده است. قدرت قابل توجه اين حشره در پريدن از روي سطوح مختلف مشخصه بارز اين گونه خاص به شمار مي‌آيد. پاهاي اين حشره به طرز حيرت‌انگيزي براي پرش حشره ساخته شده‌اند. اين تطبيق‌پذيري خيره‌كننده از دوره زمين‌شناسي ژوراسيك تا به اكنون ديده نشده است و در نوع خود يك كشف تاريخي به شمار مي‌آيد. توانمندي چشمگير اين حشره در پريدن موجب شده تا بسياري از محققان آن را از حيث قابليت پريدن با ملخ كه مهارت ويژه‌اي در اين زمينه دارد مقايسه كنند، اما در حين عمل پرش، ممكن است هر حشره‌اي با بي‌ثباتي روبه‌رو شود.

در اين حشره وجود شاخك‌هاي بلند در نقش يك ابزار كارآمد جهت جلوگيري از هر گونه عدم ثبات است. زماني كه سوسك حمام پرش‌كننده مي‌پرد شاخك‌هاي حشره به طور خودكار فعال شده و موجب حفظ ثبات و پايداري آن مي‌شود. اين حشره توسط گروهي از محققان در دانشگاه كيپ‌تاون واقع در آفريقاي جنوبي شناسايي شده است.

خفاش ماهي كلوچه‌اي

زماني كه گروهي از دانشمندان دانشگاه دولتي لويزيانا در آمريكا خبر از شناسايي گونه جديدي از ماهي‌ها دادند، اين موضوع چندان خبرساز نشد، اما انتشار نخستين سري از تصاوير اين كشف جديد تمامي تصورات قبلي را بر هم زد. بدون شك مي‌توان اين خفاش‌ماهي (Pancake Batfish)‌ را گل سرسبد اين فهرست عنوان كرد. با اين حال چشم‌انداز بسيار روشني نمي‌توان براي اين جانور متصور شد. سال 2010 نشت گسترده نفت در خليج مكزيك ـ جايي كه محل اصلي زندگي اين آبزي به حساب مي‌آيد - مخاطرات زيادي را براي آن و ساير گونه‌هاي آبزي منطقه به همراه آورد. دامنه نشت نفت به حدي بوده كه گفته مي‌شود تا چند دهه آينده گونه‌هاي جانوري و گياهي كه در اين نقطه از جهان زندگي مي‌كنند آينده چندان روشني نخواهند داشت. تحقيقاتي كه در ماه‌هاي اخير درخصوص اين جانور آبزي انجام شده نشان مي‌دهند كه اگر اقدامات تاثيرگذاري صورت نگيرد به زودي بايد با نسل اين جانور خداحافظي كرد.

باكتري زنگ آهن‌خوار

نخستــــيـــن بار اين باكـــتري عجيب Rust-Eating Bacterium‌ روي آهن‌پاره‌هاي باقي‌مانده از كشتي تايتانيك در اعماق اقيانوس اطلس شناسايي شد. گروهي از محققان دانشگاه سويل اسپانيا با انجام بررسي‌هاي گسترده روي اين كشتي غرق شده متوجه حيات نوعي باكتري شدند كه براي ادامه حيات خود از زنگ آهن محيط اطراف استفاده مي‌كند. در حقيقت اين باكتري از اكسيد آهن به عنوان يك منبع مفيد غذايي استفاده مي‌كند. اين باكتري همپاي ساير ريزارگانيسم‌ها كه كلني قابل توجهي را تشكيل مي‌دهند سهم قابل توجهي در خوردگي تدريجي فولاد‌هاي سخت بدنه كشتي تايتانيك دارند و اگر اين روند همچنان ادامه داشته باشد تا چند دهه آينده عملا اثري از اين كشتي تاريخي باقي نخواهد ماند. همه ساله فهرست تازه‌اي درخصوص گونه‌هاي جانوري و گياهي نادر و تازه شناسايي شده منتشر مي‌شود، اما به نظر مي‌رسد فه رستي كه براي سال 2011 منتشر شده يكي از هيجان‌انگيزترين آنها باشد. اين فهرست مجموعه متنوعي از گونه‌هاي زيستي را در بر مي‌گيرد كه نوع زندگي و شرايط ادامه حيات آنها تا حد زيادي غافلگيركننده است، اما اين گونه‌ها با گذشت زمان به سطح قابل توجهي از توانمندي براي كنار آمدن با محيط سخت زندگي و در نهايت ادامه حيات، دست يافته‌اند.

مترجم: محمدرضا مصلحي

منبع: PopSci

+ نوشته شده توسط ادمین در پنجشنبه نوزدهم خرداد 1390 و ساعت 22:9 |
ماري كوري كه تا پيش از ازدواج با پير كوري به نام ماري اسكلوسكا شناخته مي‌شد، سال 1867 ميلادي در ورشوي لهستان ديده به جهان گشود. والدينش هر دو معلم بودند و در عين حال براي آموزش و اهميت آن ارزش قائل مي‌شدند. از اين رو طبيعي بود كه ماري بسرعت مدارج ترقي را طي كند. او فيزيك و شيمي را از پدر آموخت و گرچه علاقه زيادي به ادامه تحصيلات داشت، اما در لهستان آن دوران امكان ادامه تحصيل براي زنان وجود نداشت. او آرزوي ادامه تحصيل در دانشگاه سوربن فرانسه را داشت، اما اين رويا فراتر از توان مالي خانواده‌اش بود.

 با اين حال ماري تسليم نشد و با توافقي كه با خواهر بزرگ‌ترش كرد به عنوان مربي كودك مشغول به كار شد و با پولي كه از اين راه به دست مي‌آورد، هزينه تحصيل خواهرش در دانشگاه سوربن را تامين كرد و در عوض نيز قرار شد خواهرش در تامين هزينه ادامه تحصيل ماري به وي كمك كند. ماري 24 ساله بود كه راهي پاريس شد تا به مطالعه رياضيات و فيزيك بپردازد. وي در خاطراتش درخصوص رفتن به پاريس مي‌نويسد: گويي دنياي جديدي به رويم باز شده است؛ دنيايي از علوم، دنيايي كه در آن با آزادي مي‌توانم هر كاري كنم. ماري سال 1893 نخستين مدركش را اخذ كرد. او همواره آرزو داشت تا با اخذ مدرك معلمي به كشورش برگردد و به تعليم علوم جديد مشغول شود. با اين حال پس از آشنايي با پير كوري كه يكي از محققان شناخته شده در علم فيزيك به شمار مي‌آمد بر آن شد تا با همراهي وي جستجوي هيجان‌انگيزي را براي عناصر جديد آغاز كنند. كار روي سنگ معدن اورانيوم مهم‌ترين بخش كار اين دو به شمار مي‌آمد. در نهايت و در حالي كه بيش از 4 سال كار مداوم را تجربه كرده بودند، موفق به كشف عنصر راديواكتيو شدند. آنها سال 1903 و همراه دانشمند شناخته‌شده ديگري به نام هنري بكرل و به پاس زحماتي كه در دنياي فيزيك كشيده بودند به طور مشترك جايزه نوبل فيزيك را از آن خود كردند. در حقيقت ماري كوري نخستين زن برنده جايزه نوبل فيزيك به شمار مي‌آيد و جالب اين كه چند سال بعد جايزه نوبل شيمي را نيز از آن خود كرد. ماري كوري 4 ژوئن سال 1934 يعني 28 سال پس از مرگ شوهرش و درحالي كه 67 سال داشت درگذشت.

فاطمه پورمزرعه

+ نوشته شده توسط ادمین در یکشنبه پانزدهم خرداد 1390 و ساعت 23:44 |
حتي تصور اين‌ كه هواپيمايي با 70 درصد مصرف سوخت كمتر در آسمان‌ها به پرواز درآيد، هيجان‌برانگيز است. اما خبر خوش اين است كه اين تصور بزودي به واقعيت تبديل مي‌شود و اين تنها به لطف هنرنمايي خلاقانه گروهي از محققان دانشگاه MIT است كه طي چند سال گذشته عمده تمركز خود را روي طراحي چنين سيستم حمل و نقل هوايي معطوف كرده‌اند. آنها اين هواپيما را به لطف مصرف بهينه سوخت «هواپيماي سبز» هم عنوان مي‌كنند، اما شايد اين بعد قضيه چندان به چشم مديران ارشد و صاحبان صنايع هواپيماسازي جهان نيايد. آنها همواره به مصرف سوخت كمتر و كاهش هزينه‌هاي ناشي از آن فكر مي‌كنند و از اين‌رو، اين رويداد جديد خبر بسيار خوشي براي آنها و صد البته حاميان محيط زيست است.

طراحي چنين سيستمي را مي‌توان رويداد فناورانه بزرگي در صنعت پرهزينه‌اي همچون هواپيماسازي عنوان كرد. محققاني كه در اين پروژه حضور دارند، معتقدند طرح اخيرشان مقدمات ايجاد دگرگوني بنيادين در هوانوردي تجاري را فراهم مي‌كند. البته مصرف سوخت كمتر تنها يك روي سكه است. سر و صداي به مراتب كمتر و انتشار حجم بسيار كمتري از گازهاي مخرب جوي نظير اكسيدهاي نيتروژن از جمله نتايج پربار چنين طراحي نويني است.

اين هواپيما يكي از دو هواپيمايي است كه طراحي آن در دانشگاه MIT صورت گرفته و بتازگي تحويل ناسا داده شده است. اين پروژه بخشي از قرارداد تحقيقاتي 1/2 ميليون دلاري است كه ميان ناسا و دانشگاه MIT درخصوص طراحي سيستم‌هاي هوانوردي با نگرش زيست محيطي و كاهش مصرف سوخت منعقد شده است. ناسا طي يك برنامه بلندمدت 25 ساله تحقيقات و سرمايه‌گذاري كلاني درخصوص طراحي و ساخت سيستم‌هاي حمل و نقل هوايي فوق مدرن با مشخصاتي نظير مصرف سوخت به مراتب كمتر و در عين حال كمتر آلاينده آغاز كرده است و سفارشي كه به محققان دانشگاه MIT داده است نيز بخشي از اين برنامه‌ريزي كلان به شمار مي‌آيد.

محققان دانشگاه MIT هواپيماي جديدي طراحي كرده‌اند كه در مقايسه با نمونه‌هاي فعلي تا 70 درصد سوخت كمتري مصرف مي‌‌كند

اين برنامه كلان تحقيقات به N+3 شناخته مي‌شود كه هدف اصلي آن طراحي 3 نسل بعدي سيستم‌هاي حمل و نقل تجاري هوايي آينده است. تمركز اصلي كه در اين برنامه‌ريزي ديده مي‌شود، اتكا بر فناوري‌هاي راهبردي نظير سيستم‌هاي جديد پيش رانش و نسل برتر اسكلت‌ها براي چنين هواپيماهايي است. رسيدن به چنين چشم‌اندازي موجب خواهد شد تا در زماني كه حول و حوش سال 2035 اعلام شده است از زمين بلند شدن هواپيماهاي سبزتر امكان‌پذير باشد.

دانشگاه MIT تنها دانشگاهي است كه در ميان 6 تيم برتر و برنده در زمينه انعقاد قرارداد با ناسا براي طراحي چنين هواپيماهايي ديده مي‌شود. در اين طراحي فاكتور صدا يكي از فاكتورهاي تعيين‌كننده براي مشخص كردن تيم‌هاي برتر است و در آنچه كه از سوي محققان دانشگاه MIT ارائه شده به اين فاكتور توجه جدي شده است. البته ناسا از تيم‌هاي شركت‌كننده خواسته بود در طرح‌هاي خود به كوتاه‌تر شدن مسافتي كه هواپيما براي برخاستن از زمين طي مي‌كند نيز توجه كنند.

در چشم‌اندازي كه از سوي ناسا ترسيم شده است، افزايش ترافيك هوايي در سال 2035 يك حقيقت اجتناب‌ناپذير است. در حقيقت در 2 دهه آتي صنعت هوانوردي بخصوص هوانوردي تجاري بسيار متفاوت و گسترده‌تر از امروز خواهد بود و شايد اگر براي چند ثانيه به آسمان نگاه كنيم، پرواز همزمان چندين هواپيما را شاهد باشيم.

دكتر گريتزر يكي از محققان تيم دانشگاه MIT در اين پروژه مي‌گويد: رسيدن به چشم‌انداز ناسا نيازمند يك تغيير نگرش بنيادين است. نگاهي به گذشته نشان مي‌دهد طي نيم قرن اخير صنعت خودروسازي جهان با دگرگوني‌هاي زيادي همراه بوده است. اين تغييرات آنچنان گسترده بوده است كه حتي ظاهر خودروها نيز بسيار متفاوت‌تر از نمونه‌هاي چند دهه پيش شده است اما درخصوص هواپيماها قضيه چيز ديگري است. فناوري ساخت هواپيماها تقريبا همان چيزي است كه 4تا 5 دهه پيش وجود داشته است و در اين مدت تنها تغييرات اندكي به چشم مي‌خورد. همين نگرش سنتي موجب شده تا در زمينه كاهش مصرف سوخت هواپيماها كار چنداني صورت نگيرد.

تيم تحقيقاتي دانشگاه MIT براي عقب نماندن از كورس رقابت 2 طرح جالب توجه ارائه كرده است: سري موسوم به «حباب دوتايي» مسافربري 180 كه به عنوان جايگزيني براي بوئينگ 737 طراحي شده است و ديگري هواپيماي 350 دوگانه‌سوز كه به عنوان جانشيني براي كلاس 777 طراحي شده است. در حال حاضر اين هواپيما به عنوان يكي از هواپيماهاي شناخته شده در خطوط هوايي بين‌المللي بسياري از كشورهاي جهان ديده مي‌شود.

بسياري از محققاني كه در صنعت هواپيماسازي جهان مشغول به فعاليت هستند، معتقدند در طراحي هواپيماها همواره يك نگرش بسيار ساده وجود داشته است: يك جفت بال و يك لوله كشيده براي جادادن مسافران و محموله‌ها. اما اكنون و به لطف ايده‌هاي خلاقانه‌اي نظير طرح جديد محققان دانشگاه MIT اين احتمال وجود دارد كه در 2 دهه آينده هواپيماهايي كه در آسمان‌ها ديده مي‌شوند، ساختار كاملا متفاوتي داشته باشند. اما اين تفاوت چگونه خواهد بود؟

در طرح اخير محققان دانشگاه MIT به جاي استفاده از يك سيلندر بزرگ خوابيده به عنوان بدنه هواپيما، از دو سيلندر چسبيده به هم استفاده مي‌شود تا ساختار عريض‌تري ايجاد شود. در نگاه كلي مي‌توان اين 2 سيلندر بزرگ را همچون 2 حباب صابون دانست كه به يكديگر چسبيده و در هوا شناور شده‌اند. اما اين تازه آغاز يك تغيير بزرگ است. آنها حتي جاي جديدي براي موتورهاي هواپيما نيز انتخاب كرده‌اند و موتورها را از جاي هميشگي يعني بال‌ها جدا كرده و به قسمت عقب بدنه منتقل كرده‌اند. موتورها اين قابليت را دارند كه برخلاف هواپيماهاي امروزي كه براي برخاستن نياز به طي كردن مسافت قابل توجهي دارند، تنها با طي مسافتي كوتاه هواپيما را از زمين بلند كرده و در مسير حركتي از پيش تعيين شده قرار دهند. اين فناوري كه مدت زمان زيادي از ارائه آن نمي‌گذرد BLI نام دارد و به موتورها امكان مي‌دهد تا براي توليد نيروي پيش‌رانش موردنياز، سوخت به مراتب كمتري مصرف كنند. البته برخي كارشناسان انتقاداتي در اين زمينه به اين طرح جديد وارد كرده‌اند. آنها مي‌گويند در چنين حالتي موتورها فشار زيادي را تحمل مي‌كنند كه ممكن است در درازمدت اثرات مخرب آن در كارايي موتورها ديده شود.

در پروژه اخير محققان دانشگاه MIT ابتكار عمل ديگري نيز ديده مي‌شود. آنها طراحي اين هواپيما را در دو نسخه ارائه كرده‌اند، به طوري كه براي اجرايي كردن نسخه دوم هم‌اكنون نيز مي‌توان دست به كار شد و با تكيه بر فناوري‌ها و فلزات موجود آن را ساخت. در نسخه دوم مصرف سوخت حدود 50 درصد مصرف هواپيماهاي فعلي است. همچنين براساس آنچه كه در جزئيات طرح آمده است، مي‌توان اين نسخه را با استفاده از آلياژهاي فعلي آلومينيوم و جديدترين فناوري جت ساخت. آنها مي‌گويند تا چند سال آينده مي‌توان اين نسخه را به مرحله توليد اوليه رساند اما توليد هواپيمايي كه 70 درصد سوخت كمتري مصرف كند كمي زمانبر خواهد بود. محققاني كه اين پروژه و برنامه گسترده ناسا را دنبال مي‌كنند، معتقدند همه چيز به عزم جهاني براي پذيرش تغييرات كلي در فناوري ساخت هواپيما بستگي دارد و تنها در اين صورت است كه مي‌توان با چالش‌هاي جهاني همچون بحران سوخت روبه‌رو شد.

سعيد حسيني

منابع: MIT/Gizmodo/ Popsci

+ نوشته شده توسط ادمین در یکشنبه پانزدهم خرداد 1390 و ساعت 23:43 |
شايد بسياري از مردم تصور مي‌كنند كه كاربرد ليزر بيشتر در حوزه پزشكي يا علوم مهندسي است، اما اين فناوري که بتازگي کاربردهاي بسيار گسترده‌اي پيدا کرده است به کمک آثار ارزشمند و گرانقيمت هنري هم آمده، به طوري که کارشناسان مي‌توانند با استفاده از آن بسياري از پيکره‌هاي گرانبها را از خطر رسوبات مختلف و خردگي تدريجي مصون نگاه دارند، البته استفاده از ليزر براي اين منظور رويداد چندان جديدي نيست.

 دکتر سالواتوره سيانو از انستيتو فيزيک کاربردي فلورانس ايتاليا که فناوري نويني از ماشين‌آلات را با تيم همراهش ارائه كرده، مي‌گويد: سال‌هاست که از ليزر براي مصارفي نظير طيف‌سنجي يا پوست‌شناسي استفاده مي‌شود، اما مشکل اينجاست که نمي‌توان اين نوع ليزر را براي پاک کردن پيکره‌هاي گرانقيمت هنري از اجرام و رسوبات به کار گرفت. با اين حال اين ليزر جديد به محققان امكان مي‌دهد تا نه‌تنها پالس‌ها بلکه طول دوره به‌کارگيري پرتوها را نيز براحتي تحت کنترل داشته باشند. اين قابليت به معناي آن است که هنگام استفاده از ليزر، تنها اجرام و رسوبات از ميان مي‌روند و به بدنه اصلي پيکره آسيبي وارد نمي‌شود. در حال حاضر پرتوهاي ليزري که براي چنين منظوري به کار گرفته مي‌شوند، چندان تحت کنترل محققان و کارشناسان امور هنري قرار ندارند و به همين دليل معمولا آسيب‌هاي زيادي به پيکره‌ها وارد مي‌شود، اما با ورود اين فناوري نوين گفته مي‌شود بزودي نسخه‌هاي زيادي از آن در بسياري از موزه‌ها و گالري‌هاي شناخته شده جهان به کار گرفته شود. اين فناوري هم‌اکنون در ابتداي راه خود قرار دارد، اما سالواتوره اميدوار است که بتوان در آينده‌اي نه‌چندان دور از آن براي طيف گسترده‌اي از آثار هنري نظير تابلوها، پيکره‌ها و حتي آثار هنري سنگي نيز استفاده کرد.

فرآيند به‌کارگيري ليزر در رسوب‌زدايي از آثار هنري

اين فناوري نوين با طول موج مخصوصي، براي رسوب‌زدايي از پيکره به کار گرفته مي‌شود که هيچ آسيبي به آن وارد نکرده و تنها اجرام رسوب يافته روي آن را از ميان مي‌برد. اين در حالي است که استفاده از مواد شيميايي ممکن است موجب ايجاد تغييراتي در ساختار پيکره و تابلوي نقاشي در سال‌هاي بعدي شود.

به اين ترتيب کارشناسان امور هنري ديگر هيچ گونه نگراني از بابت استفاده از اين فناوري نوين در رسوب‌زدايي از آثار هنري نخواهند داشت، چون هم پالس‌ها و هم طول دوره به‌کارگيري آن را تحت کنترل دارد و در اين ميان تنها اجرام رسوب يافته از بين مي‌روند.

با استفاده از اين تكنولوژي در جهت از بين رفتن اجرام رسوب يافته، کثافات و اجرامي که روي پيکره و آثار هنري رسوب کرده‌اند با قرار گرفتن در مسير پرتو ليزري، داغ شده و از بين مي‌روند. در اين فرآيند پيوندهايي که ميان مولکول‌هاي رسوب يافته و پيکره ايجاد شده بتدريج سست شده و از بين مي‌روند.

منبع: Focus

+ نوشته شده توسط ادمین در یکشنبه پانزدهم خرداد 1390 و ساعت 23:41 |