در كاوشگر فضايي مريخ كه در سال 2003 و به منظور عكسبرداري از سطح اين سياره به فضا ارسال شد از سيستم‌هاي هوشمند ناوبري براي تعيين مسير حركت اين كاوشگر از سطح زمين به طرف مريخ استفاده شد. جالب است بدانيد كه در اين ماموريت فضايي كه يكي از مهم‌ترين و پربارترين ماموريت‌هاي آژانس فضايي اروپا در سفر به سياره سرخ بوده است، انرژي لازم براي ارسال كاوشگر و انجام ماموريت‌هاي پيش‌بيني از طريق انرژي خورشيدي تامين شد. در فضاپيماهاي بدون سرنشين مانند قمرهاي مصنوعي كه در اطراف سيارات در حركت هستند، انتقال اطلاعات به سطح زمين به كمك تجهيزات راديويي انجام مي‌شود. محدوده‌اي كه اين كاوشگرها تحت پوشش قرار مي‌دهند با توجه به نوع مداري كه در آن قرار گرفته‌اند، متفاوت خواهد بود. برخي از كاوشگرها مانند آنهايي كه به زهره، مريخ يا ماه فرستاده مي‌شوند در سطح سياره يا قمر مورد نظر فرود خواهند آمد و در حقيقت ماموريت اين كاوشگرها زماني آغاز مي‌شود كه اين كاوشگر به مقصد مورد نظر خود مي‌رسد. در اين موقع همه تجهيزات سيستم‌هاي موجود در اين كاوشگر فعال شده و پس از جمع‌آوري اطلاعات، داده‌هاي موجود را به زمين ارسال مي‌كنند تا مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گيرند. پس از اين كه كاوشگر از يك پايگاه فضايي به فضا پرتاب مي‌شود بتدريج از مدار زمين خارج شده و پس از مدت كوتاهي سيستم‌هاي پيشران فعال شده و كاوشگر در يك مسير مشخص در جهت رسيدن به مقصد مورد نظر به حركت درخواهد آمد . در مرحله بعدي صفحات خورشيدي طراحي شده براي تامين انرژي مورد نياز اين كاوشگر از آن خارج شده و باز مي‌شوند تا از اين پس اين كاوشگر بتواند از طريق انرژي ذخيره شده در سلول‌هاي خورشيدي اين صفحات، انرژي مورد نياز خود را تامين كند. همزمان اين كاوشگر براي اطمينان از عملكرد درست سيستم‌هاي مختلف موجود علائمي را به طرف زمين ارسال مي‌كند. در سومين مرحله پس از ارسال كاوشگر به فضا، سفر به مريخ آغاز خواهد شد كه حدود 7 ماه به طول خواهد انجاميد. در اين مدت كاوشگر از طريق مركز كنترل اين ماموريت فضايي تحت نظر قرار مي‌گيرد و ارتباط بين مركز و كاوشگر به كمك سيستم‌هاي راديويي برقرار خواهد بود و به منظور جلوگيري از برخورد اين كاوشگر با سطح مريخ در هر لحظه كاوشگر مسير حركت خود را اصلاح مي‌كند. زماني كه كاوشگر در بيشترين ارتفاع در مسير حركت خود به دور مريخ قرار مي‌گيرد، انتقال اطلاعات به سطح زمين انجام خواهد شد. در همين هنگام آنتن گيرنده و فرستنده امواج كه از قدرت گيرندگي بسيار بالايي برخوردار است، تغيير جهت داده و به طرف زمين متمايل خواهد شد تا انتقال اطلاعات انجام گيرد.

منبع: britanica

شايد مهم‌ترين نگراني انسان در قرن آينده تغييرات حاصل از اقليم باشد كه اثر خود را نه‌تنها بر محل زندگي انسان كه بر كشاورزي و منابع آبي مي‌گذارد و در عين حال تاثير بسزايي بر بيماري‌ها خواهد داشت. بيماري‌هاي جديدي به وجود خواهد آمد و نبرد انسان با بيماري‌هاي جديد و قديمي ادامه خواهد داشت، اما در كنار اين موضوع مناطق مختلف نگراني‌هاي خاص خود را خواهند داشت. تهراني‌ها در قرن آينده نيز با كابوس زلزله سپري خواهند كرد؛ نگراني‌اي كه شايد اگر فكري به حال آن نشود، يكي از مهيب‌ترين فجايع بشري را به وجود آورد.

در قرن آينده باز هم گروه‌هاي آشوب‌طلب در اقصي نقاط جهان وجود خواهند داشت و هر چقدر كه با پيشرفت فناوري، امنيت عمومي ارتقا خواهد يافت، اما تبهكاران نيز حرفه‌اي‌تر و متخصص‌تر خواهند شد و مي‌توانند با استفاده از فناوري‌هاي مدرن، نوع جديدي از تروريسم را به وجود آورند. خطرهاي فضايي نيز دست از سر انسان برنخواهند داشت. احتمال برخورد با سياركي سرگردان يا دنباله‌داري كه به سوي مركز منظومه شمسي حركت مي‌كند، كماكان يكي از جدي‌ترين دغدغه‌هاي دانشمندان خواهد بود.

همه اين موارد نشان مي‌دهد كه سال 2111 باز هم انسان با مشكلات جدي مواجه خواهد بود. انسان قرن بعد به سطوح جديدي از زندگي دست خواهد يافت، اما دغدغه‌هاي او ادامه خواهد داشت.

همه اينها البته ادامه منطقي روند امروزين است. انسان هيچ‌گاه رفتاري پيش‌بيني‌پذير از خود نشان نداده است. آينده را مي‌توان حدس زد، اما كوچك‌ترين رفتارهاي افراد در امروز مي‌تواند نتايج غيرقابل باوري در آينده داشته باشد. تنها چيزي كه قطعا درباره آينده انسان مي‌توان گفت، اين است كه انسان تغيير خواهد كرد و تغيير انسان، جهانش را نيز تغيير خواهد داد.